Co myślicie o wspólnym mieszkaniu z chłopakiem?
odpowiedz-
Napisano: 23 kwietnia 2010, 21:07
gdybyś czytała wszystkie komentarze, to pewnie byś wiedziała dlaczego wspomniałam o tej kwestii -
Napisano: 24 kwietnia 2010, 0:03
ewelinka986 napisał(a)
wiem bo mój tata jest księdzem! hehehehehe
Buahahahaha XD !!!
Jesteś zajebista! haahahhaha -
Napisano: 24 kwietnia 2010, 10:20
moze byc ksiedzem prawoslawnym , i w ten sposob moze legalnie miec zone i dzieci...
-
Napisano: 26 kwietnia 2010, 20:43
Witam Panie
Jestem chłopakiem i nie wiem czy mogę pisać na tym Kobiecym forum ale zaryzykuje.
Mam 22 lata i ze swoją dziewczyną(też 22 lata) jestem od prawie 5 lat. Chodziliśmy do jednej klasy do liceum
Mieszkamy w akademiku 2 pokoje od siebie od 1 roku studiów. Teraz jesteśmy na 3. Ona bardzo chciałaby od przyszłego roku zamieszkać razem w dwuosobowym pokoju.
Ja natomiast bardzo intensywnie się nad tym zastanawiam.
W sumie to na co dzień takie rzeczy jak pranie, gotowanie obiadów, zmywanie, zakupy robimy razem. Mieszkamy jednak w pokojach 3 osobowych i brakuje nam miejsca na naszą intymność. Seks uprawiamy ale rzadko bo przeważnie to ktoś z lokatorów oprócz nas jest obecny.
Ja jednak waham się. Planuje się niedługo zaręczyć. Nie jestem jednak przekonany czy chcę mieszkać przed ślubem razem. Dziewczyna mówi, że seks mi nie przeszkadza, a mieszkanie tak- ale dla mnie to mimo wszystko dwie różne rzeczy- wiem jestem straszny i mam wybiórcze sumienie
Codzienne obowiązki to dla nas normalka- w tej kwestii dotarliśmy się już. Mamy wspólnych znajomych z liceum, ale i osobnych ze studiów. Poza tym i wspólne jak i różne zainteresowania.
Wiem, że po tak długim czasie razem naszemu związkowi potrzeba czegoś nowego, aby trwał- jakiegoś bodźca. Żebyśmy np. w natłoku zajęć mogli się chociaż w nocy do siebie przytulić i tak spać.To na pewno zbliża.
Kościół jest jednak temu przeciwny. Jednak ja nie do końca zgadzam się z tym. Obecnie przynajmniej w mojej okolicy zaplanowanie ślubu kościelnego z weselem etc. to rzecz, którą trzeba planować co najmniej 1,5 roku wcześniej- to takie minimum jak chce się mieć jeszcze chociaż z 2 sale do wyboru.
Jednak i tak moja dziewczyna mówi, że na razie nie chce i nie bardzo może obciążać rodziców takim wydatkiem, który wynosi, jednych i drugich rodziców po ok 15tys zł. Moi rodzice są gotowi w każdej chwili wyłożyć takie pieniądze.
I tutaj jest taki problem. A nie chcemy też robić ślub bez wesela.
I stąd mój dylemat.
Poza tym ja znam jej rodziców bardzo dobrze- w sumie to już jestem członkiem rodziny - byłem z nimi 2 razy na 2tyg wczasach na południu etc ogólnie to bardzo się lubimy wszyscy.
Chciałem poznać waszą opinie o tym wszystkim -
Napisano: 2 maja 2010, 16:22
Ja zamieszkałam z facetem szybko bo w sumie... po jakis 3 miesiacach bycia razem i nie anrzekam. Mieszkałam do tej pory sama z dzieckiem, więc chłopak wniosł nieco ulgi w obowiazkach i ozywienia w domu. No i dziecko wkońcu może powiedzieć, że ma tatę. Bo biologiczny ojciec niestety umył ręce i ma córke gdzieś. Uważam, że mieszkanie z facetem pozwala go lepiej poznać, zoabczyć jakie ma nawyki, wady i czy możemy z tym żyć. Jedyny warunek. Facet musi być odpowiedzialny i nie być darmozjadem bo takiego to mozna tylko na kopach wynieść. -
Napisano: 19 czerwca 2010, 20:24
Chcialam Was poprosc o porade, o jakies swieze spojrzenie na moj problem. Jestem z chlopakiem od 2,5 roku. Oboje jestesmy z tego samego miasta, ale rozjechalismy sie na studia. Oboje jestemy teraz na pierwszym roku studiow i planujemy, ze po drugim roku przeniose sie do miasta w ktorym on studiuje i razem zamieszkamy. Zastanawiam sie, czy to, ze mam pewne wapliwosci, ze waham sie i zastanawiam jest normalne. Czy to nie powinno byc tak, ze z zachwytem podchodze do tego i nie moge doczekac sie konca drugiego roku studiow...?! Jest jeszcze jedna dosc wazna sprawa - moja mama... a wlasciwie jej nastawienie do mojego chlopaka. Ona za nim nie przepada i jeszcze nie wie nic o naszych planach... Boje sie tez tego, ze moje obawy co do wspolnego mieszkania sa wynikim wlasnie ciaglych jej negatywnych komentarzy pod adresem mojego chlopaka. Ja naprawde wiem z kim jestem i nie uwazam, zeby moja mama miala racje w tym co mowi, ale proby tlumaczenia jej tego zakonczyly sie niepomyslnie...
co o tym mysliscie? Czy wspolne mieszkanie w wieku 21 lat to cos zupelnie normalnego? Czy rzeczywiscie powinnam sie nad tym dluzej zastanowic? -
Napisano: 20 czerwca 2010, 16:26
Madzia- to nie Twoja mama będzie mieszkać z tym chłopakiem, tylko Ty. Więc nie myśl o tym co myśli o nim mama- zastanów się czy TY go kochasz i czy chcesz z nim zamieszkać. Jeśli chcesz to nie widzę przeciwwskazań- masz 21lat, jak ja, to sporo. Ja zamieszkałam z chłopakiem mając 19 lat i cieszę się z tego, już prawie 2 lata mieszkamy na swoim
Więc w drogę! -
Napisano: 2 lutego, 1:00
Nie należy się śpieszyć,trzeba go najpierw bardziej poznać potem dopiero ustalać czy będziecie ze sb mieszkać. -
Napisano: 2 lutego, 10:24
Z mojego punktu widzenia seks pozamałżeński jest grzechem, więc mimo 5-letniego okresu chodzenia ze sobą, nie zamieszkaliśmy wspólnie z moim mężem przed ślubem. -
Napisano: 2 lutego, 18:59
Moo'ly napisał(a)
A ja myślę,że jeśli poważnie myśli się o byciu z kimś to koniecznie trzeba spróbować jak to jest być z tą osobą partnerem życiowym nie tylko od wypadów na randki ale też od ...wynoszenia śmieci.
Naprawde wtedy wiele rzeczy widzi się w innym świetle
Zgadzam się w 100%
Ja z moim narzeczonym zamieszkałam po 4 miesiącach znajomości , na początku miałam obawy ,ale któż ich nie ma. Jesteśmy już razem ponad 4 lata za 4 miesiące mamy wesele i jak to się mówi "nie kupujemy kota w worku", sprawdziliśmy się , dotarliśmy w pewnych kwestiach. Ja osobiście jestem jak najbardziej za zamieszkaniem przed ślubem, ale to jest oczywiście kwestia indywidualna. -
Napisano: 4 lutego, 15:21
Witam, jeśli jesteś na to gotowa to czemu nie? tak jak pisały poprzedniczki to sprawa indywidualna... Moim skromnym zdaniem, mieszkanie ze sobą jest dobre o tyle gdyż poznajesz lepiej swojego partnera. Zobaczysz to czego nie zobaczysz spotykając się z nim raz na jakiś czas. To obowiązek i odpowiedzialność.... Mieszkając razem szybciej poznasz wady partnera, zobaczysz go w sytuacjach do których mogło by nie dojść spotykając się sporadycznie, jak reaguje, jak się zachowuje itp....
Tak było na moim przykładzie, jak spotykałam się z chłopakiem (nie mieszkając z nim) było ok, kłótnie drobne owszem były jak to w związkach Ale mieszkanie razem pokazało mi wiele innych rzeczy których nie widziałam wcześniej... Poznałam jego wady, zalety i zobaczyłam jego podejście do życia ....
Wszystko zależy czy jesteś na to gotowa. ...
Pozdrawiam. -
Napisano: 14 lutego, 15:53
My zamieszkaliśmy razem po częsci z powodów finansowych po miesiącu znajomości po prostu ja szukałąm pokoju, on chciał się wynieść od rodziców, więc lepiej razem niż osobno -
Napisano: 26 lutego, 19:04
irene napisał(a)
Moo'ly:masz racje i zgadzam sie zupełnie z tobą!!!jestem katoliczką ale nigdy nie spowiadalam sie ksiedzu z tego co robie z chłopakiem bo to była tylko moja sprawa!!!
Uwazam ze ksieza nie sa świeci ciogle słyszy sie o tym jak to ksiadz zrobil jakiejs tam dziecko,jak jest gejem,pedofilem i ktosc taki ma nam muwic jak mamy zyc taki ktos nie ma zadnego prawa głosic nam morałow ani słowa bożego to wstyd kim sa naprawde ksieza!!!
Wiem ze seks i mieszkanie przed ślubem jest grzechem dla mnie nie i muwie o tym głosno a tylko Bóg da mi rozgrzeszenie a to ze jakis psychopatyczny kleryk mi nie da to mi zupełnie wisi jakbym miała takimi pierdołami sie przejmować to bym musiała zamknąc sie do klasztoru i cały dzien modlic sie!!!Bardzo chciałam zamieszkac z moim chłopakiem nie tylko dla sprawdzenia sie czy aby napewno jestesmy dla siebie stworzeni ale głownie dlatego ze chciałam być blisko niego bo randki,imprezy itp.zaczely mi nie wystarczać ale bylismy ze sobą pare lat!!!Niestety z powodow finansowych i mieli mojego chłopaka wzias do wojska i nic z tych planów nie wypaliło do dzisiaj bardzo żałuje tego
Wiec wzieliśmy na szybko Slub cywilny a po 10miesiacach ślub kościelny.
Po słubie i gdy sie razem zamieszka jest zupełnie inaczej prawie sie wszystko zmienia,nie jest tak pieknie i kolorowo jak przed ślubem!!! I nawet jak wczesniej byli bardzo udana parą!!!kazda para musi sie dotrzec bo mieszkanie razem jest wspaniałe ale i zwyczajne.
Ja z moim mężem jesteśmy 2lata po ślubie i długo sie docieraliśmy ale jesteśmy szcześliwi i dojrzelismy aby miec dziecko i za 5mies. wezniemy w ramiona owoc naszej miłości
co to znaczy ,,dotrzeć się"? Przywyknąć? Przyzwyczaić? Znudzić? Kłaść labę na to co nam sie nie podoba bo juz nam nie zależy... -
Napisano: 2 marca, 14:37
Mieszkam ze swoim chłopakiem od 1,5 roku, mam 22 lata on 28, przed wspólnym mieszkaniem byliśmy ze sobą prawie 4 lata. Nie zawsze jest kolorowo, decyzje zamieszkania razem można by w sumie porównać do takiej szkoły przetrwania, moim zdaniem, żeby ze soba zamieszkać trzeba się całkiem dobrze znać, żeby nie było zbyt wielu rozczarowań i uświadomić sobie, że wspólne mieszkanie to nie bajka, to dużo, dużo więcej obowiązków.
Myślę, że każda para przed ślubem powinna zamieszkać razem przez co najmniej rok.Czasem kłamstwa są dobre.Czasem kłamstwa, to nie kłamstwa.Czasem są miłością. -
Napisano: 3 marca, 18:34
Fajna sprawa, ale jeśli oboje się kochacie i jesteście gotowi podjąć taką decyzję. Ja np nie wyobrażam sobie żeby zamieszkać razem np. po miesiącu bycia razem , bo to juz jakaś deklaracja jesli chce sie zmaieszkac razem nieodwracalna sprawa jest to wlasnieOdzież damska - bluzki, szale, portfele, torebki damskie, rajstopy Gatta -
Napisano: 9 marca, 16:37
Decyzja zamieszkania razem jest bardzo odpowiedzialną, bo trzeba zarobić na wspólne mieszkanie, a jeśli się kocha z drugą osobą to myślę, że nie ma w takim wypadku żadnych przeciwwskazań. -
Napisano: 23 marca, 20:39
hm z nieznajomym bym nie zamieszkała, ale jeśli kogoś bym kochała , to czemu nie? zawsze bym była blisko tej osoby
