Hej...nieszczęśliwa miłość.
Zaczęło się 3 lata temu. Sobota, wieczór, esy do niego, miłe słówka:misiaczku itp...Jest moim sąsiadem, teraz ma 18 lat a ja 14. Było miło, szybko się skończyło...Wiedziałam, że On jednak coś do mnie czuł, ale jednak się nie udało. Żaliłam się jak głupia koleżankom. On jest dobrym kumplem mojego brata, i to jest najgorsze. Powiedział mi że, boi się go, no może nie tak dosłownie ale poprostu wstydził się...Kilka tyg.temu wiązałam mu krawat na jakieś wesele, zrobiłam się cała czerwona zresztą, On też. No cóż, podziękował, pożartował i poszedł...ciągle próbuje zapomnieć ale poprostu nie mogę...
Nigdy Go nie zapomnę i zawsze będę kochać. Mimo wszystko. .;*;*;*
